۱۳۸۹ دی ۱۹, یکشنبه

کبوتر


صبری نمانده
دنبال خلوت ترین آسمان
نمی توانم پرواز کنم وقتی نباشی
تا کی جیره دیدارت برای دلم این همه اندک
روی شاخه های خشک دراز کشیدم
عابران دل می سوزانند
بهانه دارتوام
 کلید دار قلبم!
مرا امید دیدار ...


هیچ نظری موجود نیست: